Çocuk ve Oyun


BENİMLE OYNAR MISINIZ?


     Yetişkinlere göre amaçsız bir uğraş olarak görülen oyun, çocuk için ciddiye alınması gereken, önemli bir iş, bitirilmesi gereken bir görevdir! Özellikle 3-6 yaşta oyun bitmesi hiç istenilmeyen yegâne şeydir… Yeter ki oyun oynasın aç da kalsa olur, tuvaletini yapmasa da… 

      Bizler için yaşamda deneyim kazanmak neyse çocuklarımız için oyun da odur… Zira oyun ortamında çocuk başka hiç bir kanaldan erişemeyeceği deneyimleri kazanma fırsatı bulur, kurallara uymayı, sorumluluk almayı, işbirliğini ve diğer insanlara saygılı olmayı öğrenir.

      Nasıl ki çocuğumuz aç ya da uykusuz kaldığında üşüdüğünde çabucak gereğini yerine getiriyorsak onunla oyun oynamayı da günlük yapılması gereken işler sıralamasına koymamız gerekir.


 Çocuğumuzla oyun oynadığımızda;

  • Onunla kaliteli zaman geçirmiş oluruz.
  • O’na olan sevgimizi tam da O’nun anladığı şekilde belirtmiş oluruz.
  • Duygusal anlamda doyuma ulaşmasının sağlarız.
  • Kişiliğini yakından tanıma fırsatı buluruz. Çünkü: çocuklar oyun oynarken aslında kendilerini tanıtırlar.
  • Oyunla yetenek ve sınırlarını keşfetmelerine yardımcı oluruz.
  • Gelişen ya da değişen özellikleri hakkında bilgi sahibi olmuş oluruz.
  • Öğretmek istediğimiz şeyleri öğretmenin en etkili yolunu kullanmış oluruz
  • Yaratıcılığına katkıda bulunuruz.
  • Bizden neler öğrendiğini ve bizi nasıl algıladığı yönünde önemli ipuçları yakalamış oluruz.
  • Dikkat, algı, el-göz koordinasyonu ve muhakeme gibi bazı zihinsel işlevlerin gelişimine katkıda bulunuruz

        Ne mi oynayacaksınız? Bu tamamen sizin yaratıcılığınıza ve kendinizi çocuğunuzun dünyasına ne ölçüde bırakışınıza bağlı. Haydi, o halde yıllar hızla akıp geçmeden, oyun onun için önemsizleşmeden doğru oyun oynamaya.